ความทรงจำที่หล่นหาย
posted on 15 Nov 2009 16:19 by milk-tea in Coffee
สวัสดีตอนเย็นค่ะ เป็นอย่างไรกันบ้างคะ วันนี้ก็เป็นวันอาทิตย์แล้ว พอถึงวันพรุ่งนี้เราก็คงต้องกลับไปลุยในสนามรบของตัวเองกันอีกครั้ง 
พอคิดแบบนี้ มันก็พลอยทำให้อยากจะนอนอยู่นิ่ง ๆ ไม่ทำอะไรไปทั้งวันเลยล่ะค่ะ 55+ แต่ก็นั่นละค่ะ นอนอย่างเดียวมันก็ออกจะน่าเบื่อ ฉันเปิดร้าน หาเรื่องมานั่งคุยกับคุณเล่น ๆ สนุกกว่าเป็นไหน ๆ ว่างั้นมั้ยคะ? 
วันนี้ ฉันก็มีเรื่องที่อยากจะเล่าอีกแล้วล่ะค่ะ 5555+ เอาเป็นว่า เชิญด้านในร้านก่อนดีกว่านะคะ อากาศข้างนอกร้อนออก เมนูวันนี้เป็นกาแฟปั่นค่ะ!!!
อืม_ _ _ _ คุณเคยรู้สึกเหมือนกับว่าทำความทรงจำสำคัญหล่นหายไปบ้างมั้ยคะ? จริง ๆ ฉันเองก็ไม่เคยนึกถึงอะไรแบบนี้มาก่อน เพียงแต่_ _ _ ฉันเพิ่งได้รู้ตัวเมื่อไม่กี่วันมานี้เอง
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี้ ฉันก็ไปโรงเรียนเหมือนทุกวันค่ะ แล้วก็ไปนั่งคุยเล่นกับเพื่อนเหมือนเดิม เพียงแต่วันนั้น ฉันเอาช็อคโกแลตไปนั่งกินเล่นด้วยน่ะค่ะ จริง ๆ มันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ช็อคโกแลตแบบที่ฉันกินนั้น คิดว่าคุณเองก็คงจะเคยกินหรือไม่ก็เคยเห็นเหมือนกัน มันเป็นช็อคโกแลตที่ห่อด้วยกระดาษ ทำเป็นรูปคล้าย ๆ ร่มน่ะค่ะ แล้วตรงที่จับก็จะมีแป้นกลม ๆ ที่ข้างในมีลูกเหล็กสีเงินกับสีแดงอยู่ เอาไว้เล่นเขย่าลูกให้ลงหลุมน่ะค่ะ อืม.... พอจะเห็นภาพมั้ยคะ 555+ ขอโทษด้วยค่ะ บรรยายไม่เก่งเท่าไหร่ 
เอาเป็นว่า ฉันก็นั่งกินไปเล่นไปจนเพื่อนทัก แล้วเราก็คุยกันค่ะ แล้วนี่ก็คือ เรื่องที่ฉันกำลังจะเล่าให้คุณฟังวันนี้ล่ะค่ะ
ไม่ว่าใครก็ต้องเคยผ่านวัยเด็กกันมาทั้งนั้น แล้วเรื่องที่อยู่คู่กับเด็ก ๆ เลยก็คือ ขนมกับของเล่นนั่นเองค่ะ! คงปฏิเสธไม่ได้เลย ว่าเราเคยซื้อขนมเพราะหวังของแถมในถุง ว่าเราเคยวิ่งเข้าร้านขนมหรือร้านของเล่นทุกวันหลังเลิกเรียน ว่าเราเคยสนุกสนานกับการสะสมอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อาจดูไร้สาระหน่อย ๆ 555+ ค่ะ คุณเองก็คงเคยสินะ
จริง ๆ มันเป็นเรื่องที่ฉันลืมไปแล้วล่ะค่ะ แต่พอได้คุยกับเพื่อนมันก็เลยนึกได้ขึ้นมา อ้อ.... แล้วบางอย่างฉันก็ไม่รู้จักด้วยนะคะ 5555+ เอาล่ะน๊า~~ ฉันจะเล่าในสิ่งที่ฉันรู้จักก็แล้วกันนะคะ
สมัยเด็ก ๆ นั้น เพื่อนของฉันเป็นเด็กผู้ชายค่ะ แล้วสิ่งที่เราเล่นกันประจำเลยก็คือ เล่นเป็นขบวนการ 5 สีค่ะ (ก็ไอ้พวกที่มันลงท้ายด้วย เจอร์ ๆ นั่นล่ะ) ค่ะ พวกเรามีฐานทัพ ซึ่งก็คือจุดทิ้งขยะจากการก่อสร้างในหมู่บ้าน มีผ้าคลุม แล้วก็ออกปราบเหล่าร้ายกันทุกวันค่ะ อ้อ.... ตอนนั้นฉันทะเลาะกับเพื่อนเพราะแย่งกันเป็นเร้ดด้วยนะคะ 555+ ก็เร้ดเท่นี่นา ทำไมผู้หญิงถึงต้องเป็นแต่พิ้งค์ด้วยล่ะ ใช่มั้ยล่ะคะ?
อืม... จากที่บ้าน ก็มาดูที่โรงเรียนบ้าง ตอนนั้นที่โรงเรียนฉันฮิตขนมซากุระค่ะ มันก็ไม่มีอะไรมาก ขนมซากุระก็คือขนมอบกรอบธรรมดาที่แถมสติ๊กเกอร์การ์ดแคปเตอร์ซากุระในซองน่ะค่ะ ตอนนั้นเล่นกันทั้งโรงเรียนเลย มันเป็นเกมที่เรียกว่า หนึบซากุระ ค่ะ ก็คือ นำสติ๊กเกอร์ของตัวเองมาเล่นแข่งกัน โดยจับสติ๊กเกอร์คว่ำหน้าเอาไว้ แล้วใช้นิ้วโป้งกดที่ตัวสติ๊กเกอร์แล้วหนึบขึ้นมา ใครหนึบได้ก็ได้ไป เวลาอยากได้ลายที่หายาก ๆ นะคะ เราก็ต้องทุ่มลายหายากของเราไป แล้วก็แข่งกัน แหม..... ตอนนั้นฉันเล่นจนได้มา 101 ลายเลยนะคะ ซื้อขนมไปกี่ห่อก็ม่ายยู้ =_= 5555+ แต่มันก็สนุกดีนะคะ พอมานึกดูอีกที ตอนเด็ก ๆ นี่มันสนุกจริง ๆ นะ
อ้อ..... แล้วอีกอย่างที่ฉันชอบมากก็คือ ขนม จา จา ค่ะ(จริง ๆ ลืมไปแล้วละเนี่ย) มันเป็นขนมที่แถมบ้านต่อข้างในน่ะค่ะ เป็นบ้านกระดาษหลังเล็ก ๆ เห็นทีไรเป็นต้องซื้อทุกทีเลย ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ยังมีรึปล่าวนะคะ แล้วก็ขนมทองค่ะ ที่ซื้อมาแล้วจะมีแถมพวกสร้อยแหวนของเล่นข้างใน 555+ ตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันนะคะ ว่าของพวกนี้มันหายไปไหนหมดแล้ว หายไป _ _ _ พร้อม ๆ กับวัยเด็กของฉันน่ะค่ะ
แล้ววันลอยกระทงมาถึง เด็ก ๆ ในหมู่บ้านก็จะแห่มาเล่นดอกไม้ไฟกันค่ะ ซึ่งเป็นภาพทีไม่มีอีกแล้วในตอนนี้ สมัยนั้น ฉันเองก็ออกมาเล่นค่ะ ตอนสามสี่ทุ่มได้ เราเล่น ไฟเย็น เท้าไฟ(ที่เวลาครูดกับพื้นแล้วจะมีไฟขึ้นน่ะค่ะ) ลูกข่าง โอ่ง... อ้อ อันนี้ให้ผู้ใหญ่จุดนะคะ จำได้ว่าพอจุดแล้วโอ่งจะแตก แล้วพลุก็จะพุ่งขึ้นไป แล้วก็เล่นซ่อนหาปากระเทียมค่ะ แบบ... เวลาหาใครเจอให้ปากระเทียมใส่ สนุกแล้วก็ตื่นเต้นดีนะคะ อ้อ.... มีอีกอย่าง คือดอกไม้ไฟงูค่ะ นี่เป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยเห็นเลย เคยแต่ได้ยินเพื่อนเล่า ๆ มา คุณเคยเล่นมั้ยคะ ถ้าไง เล่าให้ฉันฟังบ้างนะคะ ^^
555+ พูดมาแล้วก็ขำ ๆ นะ ตอนเด็ก ๆ ฉันเองก็ของเล่นเยอะเหมือนกันนะคะ จนงงเลยว่าซื้อมาได้ไง อย่างแรกคือ ตุ๊กตากระดาษค่ะ แบบถูกเล่นจนเยินไปหมด ต้องซ่อมแล้วซ่อมอีก แล้วก็นกสังกะสี อันนี้จำได้ดีเลยค่ะเพราะฉันชอบมาก มันเป็นนกแก้วตัวเล็ก ๆ ที่ตัวลานไขดึงออกมาได้ แล้วพอไขมันก็จะกระโดด ดึ๋ง ดึ๋ง น่ะค่ะ คุณเองก็คงเคยเล่นใช่มั้ย?
น่าคิดถึงเหมือนกันนะคะ มีอีกหลายความทรงจำ ที่ฉันเผลอทำมันหล่นหายไประหว่างการเดินทางจากวัยเด็กสู่มัธยมปลายของฉัน นี่ถ้าพวกเราไม่เกิดพูดกันเรื่องนี้ขึ้นมา มันอาจจะหายไปจากฉันตลอดกาลก็ได้ คิดแล้วก็_ _ _ น่าเสียดายใช่มั้ยล่ะคะ แต่.... ไหน ๆ ตอนนี้ฉันก็ได้มันคืนมาส่วนหนึ่งแล้ว ฉันก็คิดว่าจะพยายามรักษามันเอาไว้อย่างดี ไม่ยอมให้หล่นหายไปอีกแล้วล่ะ อ้อ_ _ _ แต่ฉันเองก็จะไม่หยุดหาความสนุกจากชีวิตม.ปลายหรอกนะคะ
*** จริง ๆสิคะ ขอถามคุณหน่อยได้มั้ย? พอดีเพื่อนของฉันพูดถึงน้ำเต้าปูปลาขึ้นมาน่ะค่ะ คุณรู้จักรึปล่าว ฉันไม่เคยได้ยินเลยล่ะค่ะ 555+ ถ้ารู้ล่ะก็ ช่วยบอกฉันทีนะคะ
แล้วความทรงจำของคุณล่ะคะ ยังอยู่กับคุณรึปล่าว?
